“Ongetemd leven”

We worden allemaal geboren als wilde, vrije wezens, totdat de wereld ons leert hoe we getemd moeten worden. We leren hoe we 'goede' vrouwen, 'goede' moeders en 'goede' burgers moeten zijn, en ergens onderweg bouwen we een kooi voor onszelf van de verwachtingen van anderen. We vullen onze dagen met 'moeten' en verliezen het contact met onze eigen innerlijke 'Weten'.

Glennon's visie is simpel: stop met proberen jezelf te pleasen of te fixen volgens de regels van de buitenwereld. Het is tijd om de kooi te verlaten.

Echt leven begint op het moment dat je stopt met het sussen van je innerlijke onrust en in plaats daarvan naar de diepte van die onrust durft te gaan. Daar, in de stilte, vind je je eigen 'Knowing'—die innerlijke stem die precies weet wat de volgende juiste stap is. Het vraagt om de moed om de controle los te laten en te vertrouwen op je eigen vlam, ook als die vlam alles verbrandt wat niet echt bij je hoort.

Wees niet bang voor je eigen intensiteit of je eigen pijn. Juist die gevoelens herinneren je eraan dat je leeft. We zijn niet op aarde om een perfect plaatje te overleven, maar om onze wildste, meest authentieke zelf te worden. Want pas als we onszelf bevrijden, geven we anderen de toestemming om hetzelfde te doen."

"We can do hard things. En het allermoeilijkste — en mooiste — wat je kunt doen, is de moed vinden om je eigen ongetemde zelf te zijn."